Weekendje wegwezen: Koninklijk Den Haag

Lekker slapen en dito eten? Krijgen wij van Zin maar geen genoeg van. Wij kiezen de meest verrassende spots, dichtbij en iets verder weg. Dit keer de keuze van Zins art director Anne Elting (1966): om te overnachten en smakelijk te borrelen en happen in Den Haag.

Zin Art Director Anne: Al jaren woon ik in deze fantastische stad met allure. Maar door de ogen van een toerist zag ik haar nog nooit. Dus besluit ik juist hier op ontdekkingstocht te gaan met mijn dochter. Van kunst en eeuwenoude bomen tot een Palestijnse lunch: ik val van de ene verbazing in de andere.

Den Haag is meer dan die mooie stad achter de duinen. Het is een stad met allure. De stad van stadhouders, graven, koningen en koninginnen. Je vindt er veel kunst (het is de op een na grootste museumstad) en fraaie monumentale bomen.
Jaren geleden verhuisde ik voor de liefde naar Den Haag. Ik wilde mijn nieuwe woonplaats snel leren kennen maar mijn leven was te hectisch. De eerste maanden kwam ik niet verder dan mijn eigen buurt. Dit weekend herontdek ik Den Haag en kijk ik met andere ogen: die van een reiziger.

Ik sta aan het begin van de Lange Voorhout, voor de laan waarvan ik zo hou, met aan weerszijden lindebomen. ’s Zomers hangt er een groen dek van hartvormige blaadjes boven je hoofd en kun je kunstwerken bewonderen van de jaarlijkse buitenexpositie Voorhout Monumentaal. Nu zijn de bomen kaal en bedekt met sneeuw. Een sprookje.
Vanaf het punt waar ik sta, zijn alle richtingen interessant. Achter mij ligt Museum Escher in het voormalige winterpaleis van Koningin-Moeder Emma. Rechts van mij Hotel Des Indes en de Denneweg met volop leuke winkels en restaurants. Links de Stadsschouwburg, de Hofvijver met het Torentje en het Mauritshuis waar ik graag kom en als docent rondleidingen gaf aan internationale leerlingen. Die hebben veel interesse voor de 17de eeuwse schilderkunst, vooral voor de werken van Rembrandt en Vermeer, maar ook zaal 8 is favoriet (zie p. 101).
Aan het einde van de Lange Voorhout steek ik door naar het Noordeinde. Ik wandel langs het Paleis en de daar tegenoverliggende postzegelboom. Een stel zit op de witte bank rondom de boom, verwikkeld in een verhit gesprek. Vanavond eet ik met Tessel (onze jongste dochter) en hoor ik haar verhalen over Schotland, waar ze studeert. Het weekend kan beginnen, ik verheug me erop!

Doen

DENNEWEG
De Denneweg heeft voor mij iets magisch. Misschien komt dat doordat het de oudste weg van Den Haag is. Het verhaal gaat dat de Romeinen deze weg hebben aangelegd en verstevigd met speciaal daarvoor aangevoerde dennestammen. Ook toen was het al een belangrijke toevoerweg. Ik fiets er vaak doorheen. Ik stop bij de winkel van theekopers Betjeman & Barton en koop een zakje Tisane du Berger. O, en ze hebben een nieuw servies van Emma Bridgewater. Verleidelijk! Hier ga je niet met lege handen weg. Betjemanandbarton.nl

MONUMENTALE BOMEN
Dichtbij het Noordeinde ligt Plein 1813, genoemd naar het jaar waarin Napoleon werd overwonnen. Een jaar later werd Nederland het Koninkrijk der Nederlanden. Rondom Plein 1813 vind je maar liefst 64 prachtige paardenkastanjes. De oudste bomen zijn in 1936 geplant en waren toen zo’n 25 jaar oud. De bomen hebben veel moeten doorstaan. Tijdens de oorlog moesten ze worden beschermd met prikkeldraad voor mensen die brandhout nodig hadden. Bij sommige bomen zie je nog steeds de littekens op de bast.

DRIE MUSEA IN HET CENTRUM
In het centrum liggen drie musea die je in één weekend kunt bekijken of je maakt een keuze. Hou je van trompe-l’oeil, dan kun je je hart ophalen bij de werken van Escher. Ook Panorama Mesdag is een bijzonder staaltje gezichtsbedrog. Museum Escher toont nog tot 15 maart 2026 de expositie van Anne Desmet, die fascinerende architectonische landschappen maakt en net als Escher een grote passie voor reizen heeft. Dit keer raakt het vroege werk van Escher mij het meest. Hij maakte het in de tijd dat hij in Italië woonde. De nachtelijke taferelen van Rome zijn prachtig. Alles is heel zorgvuldig waargenomen en vastgelegd.
In het Mauritshuis vind ik zaal 8 een must go. Het gaat over Johan Maurits, Brazilië, suiker en over de handel in mensen in slavernij. Op de schilderijen is de ongelijkheid in alle toonaarden te zien. Zoals het schilderij hierboven: Maria Stuart heeft geen oog voor haar zwarte bediende. Hij is gereduceerd tot een exotisch accessoire.

The Collector

Als reiziger geïnteresseerd in kunst en verhalen kun je je geen beter hotel wensen dan The Collector in de Haagsche Bluf. Ik word hartelijk ontvangen door een jonge vrouw op de basecamp. Zo noemen ze de lobby hier en dat heeft een reden. Hier komen reizigers samen om te ontbijten, iets te lezen of te drinken. Er ontstaan verhalen die weer worden doorgegeven. Het interieur van de basecamp kenmerkt zich door een mix van oud en nieuw. Veel vintage meubelen en verzamelingen van gebruiks- en kunstobjecten. Ik bekijk een wand die volledig is gevuld met oude cassettebandjes en bij het raam staat een enorm groot gouden ijsje op een sokkel.

Telkens ontdek ik iets nieuws. De vloer is opgedeeld in drie delen van verschillende materialen. Ze zijn nog van de voormalige winkelpanden. Zo is er de zwart-wit geblokte vloer in het deel waar vroeger een koffiewinkel zat. De houten vloer bij de ingang en het trappenhuis is uit de tijd dat dit deel als winkelopslag werd gebruikt en de mozaïekvloer bij de balie hoorde bij de vloer van Max Verstappens Red Bull pop-upstore.

The Collector heeft 57 kamers. Ik mag in kamer 222 verblijven op de tweede etage. Ik neem de trap, loop over de luchtbrug en passeer drie foto’s met interpretaties op het Meisje met de parel (die in bad is heel leuk!).

Mijn kamer is aan het einde van de gang. Het lijkt wel een luxe appartement met maar liefst twee lagen. Veel donkerkleurig (vintage) hout en goudkleurige elementen. Ook in deze ruimte valt weer van alles te ontdekken. Een indringend portret van een 16de-eeuwse man met witte kraag, gemaakt door kunstenares Julie Goindon. Om hem heen een bonte verzameling van knopen, bestek, en delen van barbiepoppen.
Op de bovenste etage vind ik een kingsize bed en een vrijstaande badkuip met op de rand een verzameling gele bad-eendjes. Laat ik daar maar eens fijn in gaan liggen. De kraan loopt en ik kijk door het raam naar de gevels met lichtjes. Bij een aantal ramen gaat het licht uit, het is doodstil buiten. Het is al laat maar eerst stap ik nog in bad om me daarna heerlijk in het king-size bed te laten vallen, mmm!  Haagsche Bluf 52, Thecollectorhotel.com

Zin lezersaanbieding

Als lezer van ZIN krijg je 10% korting met de code ZINXCOLLECTOR op Thecollectorhotel.com. De code is 3 maanden geldig vanaf 5 februari 2026. Als je een kamer boekt, krijg je bovendien:
• 2 euro korting bij Museum Escher
• Een goodiebag met drankjes & snacks

El Bar

Eat. Drink. Be Happy staat op het Instagramaccount van El Bar. Soms is dat ‘be happy’ simpeler gezegd dan gedaan maar eerlijk is eerlijk, het glas cava, de wijn en de tapasgerechtjes zijn een geweldige belevenis. Vanaf het moment dat we met een brede glimlach worden ontvangen, overvalt ons een gevoel van ontspanning. Het interieur met de open bar is sfeervol. Er hangen foto’s van Spaanse stillevens, grote inktvissen close in beeld, rode wijn die in glazen wordt geschonken en nachtelijke taferelen.
Ik waan me in Spanje, samen met Tessel die mij over haar plannen voor de toekomst vertelt. Eerst stemmen we even af: “Laten we in elk geval de gefrituurde calamarisringen nemen, Spaanser kan het bijna niet.” De Calamaris, inkt-aoili, citroen en gremolata zijn de lekkerste inktvisringen die ik sinds tijden heb geproefd. De aioli is donkerder dan preigroen – bijna zwart. “Dat komt door de inkt van de inktvis,” zegt Tessel eerder dan ik het had kunnen bedenken.

UNIEK
Het leuke is: het zijn kleine tapasgerechtjes maar bij elkaar is het toch veel, dus genoeg om te delen. De shii-take met rijstcracker, kumquat dressing en shii-take crème is subliem van smaak.
We sluiten af met twee verschillende dolce: gecarameliseerde vijgen met witte chocola, vanille crème en honing en een chocolade ganache met frambozenschuim en crumble. Beide desserts zijn knap uitgebalanceerd van smaak. Deze verfijning maakt dat dit niet zomaar een Spaanse tapasbar is, maar een bijzonder unieke.  El-Bar, Noordeinde 56, El-bar.nl