Filmstad Parijs: een ontdekking deel 2

“Parijs is altijd een goed idee,” sprak Audrey Hepburn als Sabrina in de gelijknamige film. En zo is dat. Laat je meevoeren aan de hand van filmfragmenten en je ziet een heel ander Parijs. Stefan de Vries woont en werkt ruim vijftien jaar in de Franse hoofdstad. Met hem wandelden we eerder door het 10de arrondissement vandaag lopen door het 5de waar o.a de film Midnight in Paris is opgenomen.

Met je rug naar de Notre Dame sla je linksaf en loop je de (kleine) brug over naar 37 Rue la Bucherie. Daar zit de pittoreske boekwinkel Shakespeare en Co. Je kent het van de films Before sunset en Midnight in Paris. “Op het pleintje naast de boekhandel staat de oudste boom van Parijs: geplant in 1601.”

Loop via Rue Colbert en Rue Lagrange naar 77 Rue Galande. Je vindt daar Odette. Als je dan toch achter de geraniums gaat zitten, doe het hier. Vanaf de eerste verdieping heb je een mooi uitzicht op de Notre Dame. Odette heeft maar één ‘lekkertje’ bij de koffie. Het moet gezegd: je hebt ook niets anders nodig. Haar choux à la crème (soort soesjes) in negen verschillende smaken zijn klein genoeg om je niet schuldig te voelen en lekker genoeg om er nog een te nemen. Uit de luidsprekers klinken Piaf, Brassens en Aznavour. Over die laatste gesproken, Aznavour groeide hier vlakbij op.

Sla aan het einde van de straat rechtsaf richting Rue St. Jacques en neem de eerste straat links naar Rue Huchette. Op nummer 23 zit nu een theater, maar vroeger had vader Aznavour er een restaurant. Dit middeleeuwse stukje Parijs nodigt uit tot dwalen en kent veel straatjes die te zien zijn in films.

Datzelfde geldt voor Rue Mouffetard, ook in het 5de. Op weg daarnaartoe kom je langs het Panthéon (1758-1790). “Deze neoklassieke tempel werd gebouwd als kerk. Kort na de revolutie werd het de nationale grafkelder voor Frankrijks grote helden. Ze kunnen nog wel even vooruit, want er is genoeg ruimte voor nieuwe helden. Er is nu een debat gaande om meer beroemde vrouwen daar een plek te geven. Want nu liggen er maar vier. Eentje op grond van haar verdienste (Marie Curie) en eentje omdat ze getrouwd was met chemicus Marcellin Berthelot (Sophie). Daarnaast zijn in 2014 etnoloog Germaine Tillion en Geneviève de Gaulle-Anthonioz, een nichtje van generaal De Gaulle hier herbegraven.”

Tussen het Panthéon en Rue Mouffetard vind je op 3 Rue de l’Estrapade restaurant Aux Delices du Liban. Laat je niet afschrikken door de wat schreeuwerige neonreclame aan de voorkant. Het is er gezellig zitten en
het bord met Libanese mezze hapt heerlijk weg. Een stukje verder, op 9 Rue Blainville, zit de modewinkel van Sylvie Boyer. Mooie, originele kleding van uitstekende kwaliteit.

Les misérables

Met aardig personeel als superjoker. “Rue Mouffetard was tot het midden van de 20ste eeuw een smoezelige achterbuurt. Het inspireerde Victor Hugo tot het schrijven van Les misérables. Inmiddels is het een geliefde straat voor Parijse bobo’s.” Ook wij toeristen worden er blij van. Eten, winkels met hebbedingen, het zit er allemaal en het ziet eruit zoals wij veronderstellen dat Parijs er decennia geleden ‘overal’ uitzag. Amélie kent hier ook wat scènes. Al moet je voor een echte Amélie-route naar Montmartre. En daar nemen we je volgende week mee naartoe.