Een maand of anderhalf geleden stonden redacteur Joep en ik nog bij Leonoor Pauw voor de deur, op de Lisdoddelaan op Amsterdam IJburg. Een appeltaartje mee, je moet toch wat.
Het taartje aansnijden lukte Leonoor niet, en terwijl wij stonden te wijfelen, stormde echtgenoot George de trap af om het mes over te nemen. Even voelde ik me een onhandige sukkel, die blijkbaar niet kon omgaan met – behoorlijk manifeste- ziekte en naderende dood.
Leonoor Pauw, die dinsdagmiddag 21 mei thuis overleed, kon dat daarentegen als geen ander. Ze keek haar lot recht in de ogen. Hoewel ze zich al snel geen illusies meer maakte over dat lot, wist ze daar een onwaarschijnlijke energie uit te halen. Ze blogde, voor haar eigen stichting en later voor ons, maakte Brozer - een film over haar, haar ziekte en haar vriendinnen – en zocht daarmee, in al haar kwetsbaarheid, ook de publiciteit.
Daarmee liet ze zien hoeveel kracht je uit het meest verschrikkelijke kan halen, en inspireerde, troostte en bemoedigde ze lotgenoten, maar ook mij, en de Zin-lezers en -bezoekers. Haar blogs voor ons, vorig jaar juli van start gegaan, stemden misschien niet vrolijk, maar door hun rauwe eerlijkheid, de moedige blik naar binnen en buiten, de humor wist Leonoor wel zin aan haar ‘strijd’ te geven. Al heeft kanker zelf geen enkele zin.
Een uitsnede uit haar blog van 14 januari dit jaar:
‘De telefoon gaat. Ik neem niet op. Sorry, maar dat doe ik steeds vaker. Niet opnemen. Er zijn dagen dat ik alleen maar aan het uitleggen ben hoe het met me gaat. En dat wil ik niet. Het gaat goddomme niet goed. En het zal goddomme niet veel beter gaan. Pijn is de grootste kwelling. “Mam, ik ga nog even buitenspelen, ik hou van je”. Mijn jongste dochter steekt haar hoofd om de hoek van de slaapkamerdeur. Wat een lief kind. Hoe ga ik afscheid nemen van zo’n lief meisje. Gisteren aan tafel zei ze: “mam, ik reken op mei”! Ze doelt erop dat ik in mei er niet meer zal zijn. Wat speelt zich allemaal af in dat mooie koppie van haar.’
Leonoor wordt volgende week woensdag gecremeerd in Amsterdam. Lees via deze link haar allerlaatste blog.
Leonoors Zin-blogs